نخستین رسانه کاربرمحور و سئومحور در ایران
کد مطلب: 534501
جمعه 15 خرداد 1405 10:33
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اعتلای نهادهای مردمی، جمعیت اعتلای نهادهای مردمی انقلاب اسلامی بهمناسبت روز جهانی غدیر بیانیهای صادر کرد.
متن بیانیه بدین شرح است:

تجلی حقیقت ناب محمدی (ص) در آینه غدیر
غدیر، پایان یک رسالت تاریخی نیست؛ بلکه آغاز تبلور «حقیقت ناب محمدی (ص)» در کالبد تاریخ است. این بیانیه، دعوتی است به سوی بازطراحی نظامات جهانی، بر پایه تفکر وحیانی و فطرت بیدار انسانی، تا بشر خسته از سلطه و تفرقه، راه خود را به سوی رستگاری بیابد.
خطاب به ملتهای آزاده جهان؛
امروز، بشریت بیش از هر زمان دیگری در میان بحرانهای ناشی از قدرتطلبی، بیعدالتی و سلطهگریهای مدرن، تشنهی یافتن مسیری روشن برای رستگاری و سعادت است. تجربههای بشری از حکومتداری، بارها نشان داده است که هرگاه قدرت از اخلاق، معنویت و فضیلت فاصله بگیرد، نتیجهای جز رنج و تبعیض برای ملتها به همراه نخواهد داشت. در برابر این بنبستِ قدرتمداری، پیام تاریخی «غدیر» به عنوان یک الگوی رهاییبخش برای تمام جوامع بشری میدرخشد.
غدیر، تنها یک رویداد تاریخی مربوط به قرنها پیش یا منحصر به مسلمانان نیست؛ بلکه تجلیگاه یک «قاعده و قانون جهانشمول» است. غدیر، معرفی مفهوم والای «امامت» در برابر نظامهای مبتنی بر زور و زر است.
امامت یعنی رهبریِ آمیخته با حکمت، شفقت، عدالت مطلق و هدایت الهی؛ رهبریِ کسی که حکومت بر تمام کرهی خاکی را در برابر گرفتن به ناحقِ دانهای از دهان یک مورچه نمیپذیرد.
این الگو در شخصیت بیبدیل «علی بن ابیطالب (ع)» متبلور شده است؛ شخصیتی که نماد و تندیس عدالت ابدی است. پیام غدیر به ملتهای جهان این است که حاکمیت و قدرت، طعمهای برای حکمرانان نیست، بلکه امانتی سنگین برای خدمت به انسان و احقاق حق مظلومان است.
در دنیای پرالتهاب امروز، تفکر در پیام غدیر، «قطبنمای ملتها» است تا در غبار فریبها و مکاتب مادی، راه درست حرکت به سوی کمال و آزادی را گم نکنند. غدیر، ضامن اجرای عدالت و مستحکمترین محور وحدت برای تمام انسانهایی است که به دنبال ساختن جهانی عاری از ظلم و تبعیض هستند. ما باور داریم که راه برونرفت از تاریکیهای دنیای مدرن، بازگشت به الگوی رهبری الهی و انسانیِ غدیر است. این پیام، دعوت به بیداری، همبستگی، و حرکت به سوی آیندهای است که در آن، کرامت انسان و عدالت اجتماعی در بالاترین نقطه ایستاده باشد.
قاعده نجاتبخش بشریت، امامت و عدالت در مسیر انسانیت است و این همان پیام جاودانه غدیر است:
۱. غدیر، تجلی حقیقت محمدیه (ص) از ولایت شمسیه علویه تا خلافت کبری
غدیر، صرفاً یک واقعه تقویمی و تاریخی نیست؛ بلکه پردهبرداری از «کنز مخفی» الهی است. غدیر، لحظه تجلی کامل مقام «خلافت کبری» است. حقیقتِ غدیر، ظهور «ولایت شمسیه علویه» است؛ ولایتی که چونان خورشید، گرانیگاه هستی، مدار وحدت، و منبع لایزال فیض و حیات است که با تجلیِ بیزوالِ نور محمدی (ص)، جانِ جهان را هویدا میسازد. از منظر عینی و اجتماعی نیز، این واقعه بزرگ، «تعیینکننده تکلیف امّت اسلامی در زمینه هدایت و حکومت» و نقطه اتصال آسمان و زمین برای تحقق اراده الهی است.
۲. انسان غدیری؛ بازتاب خلافت کبری در کالبد جامعه
پروژه غدیر، تربیت «انسان غدیری» است. این انسان، تجلیِ فضایل امیرالمؤمنین (ع) و بازتابِ عینی مقام «خلافت کبری» در کالبد جامعه است. انسان غدیری با جذب انوار «ولایت شمسیه» — از رهگذر علم، ایثار، عدالت و تقوا — به حلقه وصلی تبدیل میشود که «توحید ذاتی» (در ساحت اندیشه و قلب) را به «توحید عملی» (در ساحت اجتماع، سیاست و مبارزه با طاغوت) متصل میسازد. انسان غدیری، هستهی مولد شبکههای غدیری است؛ اجتماعاتی از انسانهای آزاده که با اجتماعات نورانی ، هستههای مقاومت توحیدی را در برابر هژمونی استکبار جهانی شکل میدهند.
۳. ساختار و طراحی استراتژیک غدیر
تبدیل غدیر به یک استراتژیِ جهانی، مستلزم طی گامهای زیر است:
گام اول: تعریف «انسان علیم»
بحران امروز بشر، بحران در تعریف «انسان» است. جاهلیت مدرن، انسان را در فردیتِ منزوی، خودخواه و مصرفگرا خلاصه کرده است. غدیر، ما را به بازتعریف خویش فرامیخواند: گذر از «منِ» محدود و جزیرهای، به سوی «ما»ی گسترده و متصل؛ انسانی که خود را قطرهای از اقیانوس بیکران انسانیت و تجلیگاه اسماء الهی میداند. این، حرکت از توحید ذاتی به توحید عملی و گام نخست در مسیر رهایی است.
گام دوم: الگوی انسان غدیری(علیم بصیر)
پذیرش ولایت، یک الگوی زیستن عرضه میکند. انسان غدیری، آمیزهای از ویژگیهایی است که در وجود امیرالمؤمنین (ع) تبلور یافته و راهنمای عمل فردی و اجتماعی ماست:
این الگو، تکثیر عملی ولایت در وجود تکتک افراد جامعه است.
گام سوم: ولایت، استراتژی انسجام و مقاومت
ولایت، نه یک کلمه بلکه کارآمدترین استراتژی برای انسجامبخشی به امت و پایه وحدت برای مقابله با ساختارهای ظالمانه جهان معاصر است. در جهانی که قدرتهای استکباری با ایجاد تفرقه حکومت میکنند، «ولایت» نقطه کانونی اتصال قلبها، تمرکز ارادهها و همافزایی نیروها برای درهمشکستن سلطه طاغوت و تحقق جبهه مستضعفین است. انتخاب غدیر، انتخابی الهی بود تا این محور وحدتبخش هرگز از هم گسسته نشود.
گام چهارم: بعثت دوباره مردم
حقیقت غدیر تنها با حضور حاکم عادل محقق نمیشود؛ نیازمند حضور و خروش آگاهانه تودههاست. همانطور که در خطبه شقشقیه آمده، این هجوم و بیعت مردم بود که حجت را بر امام تمام کرد. این یعنی «نبوت عامه» باید به «بعثت درونی مردم» منجر شود. هرگاه جامعه به سطحی از بلوغ، آگاهی و اشتیاق برای پذیرش حق برسد و برای آن قیام کند، حکومت عدل علوی قابل تحقق است. مسئولیت تحقق غدیر، بر دوش یکایک ماست.
گام پنجم: ولایت توحیدیه و هسته حکمرانی
غدیر، صرفاً یک توصیه اخلاقی نبود؛ بلکه به صراحت، «تعیینکننده تکلیف امّت اسلامی در زمینه هدایت و حکومت» بود. این عبارت، هسته اجرایی و سیاسی مانیفست ماست. هر راهبردی که به ساختار قدرت و نظام حکمرانی بیتوجه باشد، در بهترین حالت به عرفانی فردی و منزوی ختم میشود. ولایت توحیدیه، طرحی جامع برای اداره جامعه بر مبنای عدالت، معنویت و عقلانیت الهی است که سعادت دنیا و آخرت را توأمان تضمین میکند.
۴. ختام بیانیه: درهمشکستن شیاطین مارد و طلوع ولایت توحیدی
غدیر، «قاعده نجاتبخش بشریت» است. تنها راه و شرط قطعی برای «طلوع ولایت توحیدی» در حیات بشر، قیام آگاهانه، مبارزه بیامان و درهمشکستن هیمنه پوشالی «شیاطین مارد» (قدرتهای استکباری، طاغوتهای زمان و ساختارهای برآمده از جاهلیت مدرن) است. تا زمانی که سایه سنگین و ظالمانه شیاطین و بتهای نوین بر سر ملتها سنگینی میکند، خورشید عدالت و توحید در پسِ ابرهای تیره پنهان خواهد ماند.
این بیانیه، فراخوانی است برای یک بعثت جهانی و مقاومتی مقدس؛ خروشی یکپارچه برای طرد ولایت طاغوت و غلبه نهایی بر شیاطین مارد، تا در پرتو این پیروزی بزرگ، بشریت طعم شیرین رهایی، حیات طیبه و طلوع درخشان حکمرانی توحیدی را بچشد.
کلام آخر: وعده پیروزی حق
غدیر، پرچمِ آغاز یک نبرد تمدنی است؛ نبردِ حق علیه باطلِ سازمانیافته. این بیانیه، فراخوانی است به تمام آزادگان جهان تا به شبکهی جهانیِ غدیر بپیوندند و طلوعِ حاکمیتِ عدالت را تسریع بخشند. این وعدهی تخلفناپذیر الهی است:
«جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ کانَ زَهُوقاً»