نبرد آماری بر سر سهم واقعی دستمزد در هزینه تولید

با وجود آنکه کارفرمایان بخش اعظمی از هزینه‌های خود را متوجه دستمزد نیروی کار می‌دانند، کارشناسان و تحلیلگران اقتصادی معتقدند که دستمزد در قیمت‌تمام شده تولید سهم پایینی دارد و بیشترین هزینه‌ای که متوجه بنگاه‌های اقتصادی است، عوارض و مالیات‌ها، هزینه بالای تامین مواد اولیه و کمبود نقدینگی است.
اشتراک گذاری:
لینک کوتاه
تصویر نبرد آماری بر سر سهم واقعی دستمزد در هزینه تولید

به گزارش شبکه خبری تعاون ، با وجود آنکه کارفرمایان بخش اعظمی از هزینه‌های خود را متوجه دستمزد نیروی کار می‌دانند ، کارشناسان و تحلیلگران اقتصادی معتقدند که دستمزد در قیمت‌ تمام شده تولید سهم پایینی دارد و بیشترین هزینه‌ای که متوجه بنگاه‌های اقتصادی است ، عوارض و مالیات‌ها ، هزینه بالای تامین مواد اولیه و کمبود نقدینگی است .

یکی از موضوعات مهم و اثرگذار در بازار کار ، تعیین حداقل دستمزد است . این اقدام در راستای حمایت از نیروهای کار و حفظ قدرت خرید و افزایش رفاه شاغلین در بازار کار صورت می‌گیرد ولی ماهیت اصلی این مساله بیشتر به دلیل تاثیر اجتماعی و اقتصادی آن است.

در حال حاضر عوامل مختلفی از جمله «دستمزد» قیمت تمام شده کالا و خدمات را تعیین می‌کند . در اینباره دیدگاه‌های مختلفی در خصوص سهم دستمزد در قیمت تمام شده وجود دارد که به اعتقاد گروه کارگری ، کمتر از ۷ درصد و گروه کارفرمایی بین ۳۰ تا ۴۰ درصد است و البته از نگاه کارشناسان بازار و فعالان کارگری سهم دستمزد در قیمت تمام شده تولید بین ۹ تا ۱۳ درصد است .

در دیگر کشورها ۷۰ درصد هزینه تمام شده محصول دستمزد نیروی کار است و کارفرما مشکلی در بحث تامین مواد اولیه ندارد ، اما در کشور ما مواد اولیه به دلایل مختلف از جمله تحریم‌های خارجی و حذف ارز ترجیحی و معیوب بودن یا استهلاک دستگاه‌ها با هزینه بالایی تامین می شود و همین امر روی قیمت نهایی محصول اثرگذار است .

به گفته این مقام مسئول کارگری افزایش دستمزد کارگران موجب افزایش تورم نمی‌شود و در تمام دنیا ثابت شده که اگر مزد افزایش پیدا کند قدرت خرید بالا می‌رود و امکان خرید محصولات به وجود می‌آید در نتیجه کالای با کیفیت تولید می‌شود و موجب تعدیل قیمت‌ها و کاهش تورم می‌شود .

از نگاه کارشناسان و فعالان کارگری هزینه دستمزد در بخش‌های مختلف اقتصاد متفاوت است و بین ۹ تا ۱۳ درصد می‌شود .

پیش از این نوح منوری ـ استادیار دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران ـ در همایش تخصصی تنظیم روابط کار ، سهم دستمزد در هزینه بنگاه‌ها را متفاوت اعلام کرده و گفته بود : در واحدهای تولیدی بزرگ یا نوآور ، این سهم ناچیز است و افزایش به راحتی به قیمت محصول منتقل می‌شود ، ولی در بنگاه‌های خدماتی با حاشیه سودکم ، تأثیر بیشتری دارد .

وی معتقد است که آمار خط فقر ، سبد معیشت و فاصله فزاینده دستمزد با هزینه‌های زندگی واضح است ، اما تمرکز صرف روی درصد افزایش ، بن‌بست ایجاد می‌کند و استدلال‌هایی مانند تورم‌زا بودن دستمزد یا نابودی کسب‌وکارها را تقویت می‌کند .

در حال حاضر قیمت تمام شده محصول به معنی هزینه‌های مستقیم ایجاد محصول توسط یک بنگاه اقتصادی و شامل هزینه‌ مواد مصرفی و هزینه نیروی کار است . به طور کلی بهای تمام شده به هزینه‌هایی گفته می‌شود که مستقیماً برای تولید کالا یا ارائه خدمات صرف می‌شوند . این هزینه‌ها شامل مواد اولیه ، دستمزد نیروی کار و هزینه‌های سربار تولید است و این شاخص برای محاسبه سود ناخالص و تحلیل مالی کسب‌ وکارها بسیار مهم است .

با وجود آنکه کارفرمایان بخش اعظمی از هزینه‌های خود را متوجه دستمزد نیروی کار می‌دانند تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که دستمزد در قیمت‌تمام شده تولید و کالای کارفرما سهم پایینی دارد و بیشترین هزینه کارفرمایان را عوارض و مالیات ، کمبود نقدینگی و هزینه تامین مواد اولیه شامل می‌شود .